Η χώρα μας πλήττεται κάθε χρόνο από τις πυρκαγιές, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται χιλιάδες στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων αλλά και παραγωγικές γεωργικές περιοχές. Οι περιβαλλοντικές, οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των δασικών πυρκαγιών στις τοπικές κοινωνίες είναι μεγάλες και καθοριστικές για το μέλλον των τοπικών κοινωνιών, δεδομένου ότι επηρεάζουν για πολλά χρόνια την ανάπτυξη στις περιοχές αυτές, ενώ η αποκατάσταση των καμένων εκτάσεων είναι χρονοβόρα, επισφαλής ως προς το αποτέλεσμα και μεγάλου κόστους διαδικασία.
Γράφει ο Νίκος Μπόκαρης* (τεύχος Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 2021)
Τα ερωτήματα που τίθενται αμέσως μετά την πυρκαγιά είναι αν θα μπορέσει η πολιτεία να προλάβει και να ολοκληρώσει πρώτα τα απαιτούμενα αντιπλημμυρικά έργα στις καμένες περιοχές και αν θα προχωρήσει στην αποκατάσταση των καμένων περιοχών, προστατεύοντας θεσμικά τις δασικού χαρακτήρα εκτάσεις που κάηκαν, υλοποιώντας προγράμματα αναδασώσεων και διαθέτοντας τους απαραίτητους πόρους για τους σκοπούς αυτούς.
Το ισχύον θεσμικό και νομικό πλαίσιο ορίζει ως δεσμευτικές υποχρεώσεις της διοίκησης την προστασία και την αποκατάσταση των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων.
Το άρθρο 117 του Συντάγματος θεμελιώνει το θεσμό της αναδάσωσης αναφέροντας στην παρ. 3: «Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται, δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό».
Ο ν. 998/1979 δίνει και τον ορισμό της αναδάσωσης στο άρθρο 37, παρ. 1: «Ως αναδάσωσις νοείται η αναδημιουργία της καθ’ οιονδήποτε τρόπον καταστραφείσης ή σημαντικώς αραιωθείσης ή άλλως πως υποβαθμισθείσης δασικής βλαστήσεως, είτε διά της φυτεύσεως ή σποράς, είτε διά της διευκολύνσεως της φυσικής αναγεννήσεως, προς δημιουργίαν δάσους ή δασικής εκτάσεως».
Η αναδημιουργία του δάσους ή της δασικής έκτασης με φυσικό ή τεχνητό τρόπο, αποτελεί λοιπόν υποχρέωση του κράτους, ανεξάρτητα από το εάν η έκταση που κάηκε είναι δημόσια ή ιδιωτική, όπως ρητά ορίζεται στο άρθρο 117, παρ. 3 του Συντάγματος.
Επίσης, στο άρθρο 38 του ν.998/79 προβλέπεται ότι οι αναδασωτέες εκτάσεις τίθενται σε ιδιαίτερα προστατευτικό καθεστώς, προκειμένου να διατηρηθεί η χρήση κατά τον προορισμό τους, να διαφυλαχθεί η οικολογική ισορροπία και να εξασφαλιστεί η αναδημιουργία της βλάστησης που προϋπήρχε.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του εδώ:
*δασολόγος – περιβαλλοντολόγος, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΔΔΥ) και μέλος του Δ.Σ. του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤ.Ε.Ε.)
